Tuesday, January 27, 2009

Οκ, ναι, για άλλη μια φορα...

2 comments Posted by Stefanos Burbon at 1:24 AM

Ε ναι λοιπόν! Για άλλη μια φορά θέλω να εκφράσω τους προβληματισμούς μου και τις σκέψεις μου. Κακό είναι δηλαδή; Αφού για αυτό φτιάχτηκε αυτό το  blog στην τελική.


Σήμερα που λέτε είναι άλλη μια νύχτα που το μάτι είναι ορθάνοιχτο και το μυαλό κορεσμένο από σκέψεις. Και ποιό το θέμα; Το γνωστό... Ακυροσύνη.

Σκέφτομαι ακόμα και τώρα πόσο θα ήθελα να πω ένα αντε γειά σε όλους αυτούς που με απασχολούν και με πειράζουν. Κοντινούς και μακρινούς, φίλους και γνωστούς, μισητούς και εχθρούς. Δεν ξέρω πραγματικά που με βγάζει αυτή η καθημερινότητα και που θα καταλήξει. Γιατί να μην μπορώ να πω τα πράγματα ως έχουν. Γιατί να μην μπορώ να κοιτάξω ευθέως τον άλλο και να του πώ σ'αγαπώ ή σε μισώ. 

Ξέρετε γιατί. Γιατί έτσι είναι. Γιατί αν ήταν εύκολο δεν θα'χε πλάκα. Γιατί πρέπει να πονάς και να ζορίζεσαι για να θυμάσαι. Τα εύκολα τα ξεχνάμε, τα δύσκολα τα θυμόμαστε. Το ανόητο ανθρώπινο μυαλό. Και το πιο ανόητο από όλα, το δικό μου. 

Άντε στο διάολο.

 

Wednesday, December 17, 2008

Viva la revolucion! (και καλά)

0 comments Posted by Stefanos Burbon at 5:20 AM

Είχα μια ωραία ιδέα απόψε.


Είπα να κάνω επανάσταση. Ξέρω ακριβώς τι χρειάζεται. Βέβαια δεν ξέρω το "γιατί", αλλα ποιός νοιάζεται. Δεν έχει σημασία άλλωστε πλέον. Όλοι το κάνουν. Λες και αυτοί ξέρουν γιατί. Γιατί να μην το κάνω και εγώ δηλαδή;

Επαναστάτης. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά. Την ουσία ενός επαναστάτη. Αρχικά, πρέπει να κουρευτώ περίεργα. Ναι, ναι, αυτό είναι. Ένα περίεργο κούρεμα. Να μην μοιάζει με αυτό το συμβατικό των περισσότερων ανθρώπων. Βέβαια, υπάρχουν ένα μάτσο άλλοι με περίεργα κουρέματα, αλλά με αυτούς δεν με πειράζει να μοιάζω, γιατί αυτοί είναι επαναστάτες. Μετά πρέπει να ντυθώ και κάπως περίεργα, για να μην φαίνεται το κούρεμα μου αταίριαστο με το υπόλοιπο σύνολο. Να φαίνομαι σαν ένας αληθινός επαναστάτης, με ιδέες και ιδανικά! Όχι πως δεν είμαι δηλαδή, απλά αυτά τα βρίσκουμε και στην πορεία. Δευτερεύοντα πράγματα. Τέλος, πρέπει να αγοράσω ένα καλό ζευγάρι επαναστατικά παπούτσια. Όχι σαν αυτά τα φλώρικα που φοράνε οι "τρέντουλες". Βέβαια τα επαναστατικά μου παπούτσια κοστίζουν λίγο πιο ακριβά από τα δικά τους, αλλά δεν έχει σημασία, γιατί είναι επαναστατικά, και αυτά είναι που θα με κάνουν να φαίνομαι αληθινός. Άλλωστε τα φοράνε όλοι οι επαναστάτες φίλοι μου. :-)

Κάποιος μου είπε βέβαια ότι οι πραγματικοί επαναστάτες είναι αυτοί που έχουν όνειρα. Όνειρα για ένα καλύτερο κόσμο, ιδέες για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του, ιδανικά για να μπορούμε να συμβιώνουμε με τους συνανθρώπους μας. Ιδανικά για πίστη, δικαιοσύνη, αγάπη, ίσα δικαιώματα, χωρίς προκαταλήψεις και στερεότυπα. Ε να σας πω κάτι; Βλακείες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι λένε. Εγώ δεν έχω και πολλά από αυτά, αλλά σημασία έχει να φαίνομαι σαν να έχω. Και στην τελική, όσοι τα έχουν αλλά δεν μοιάζουν με επαναστάτες κανείς δεν τους παίρνει στα σοβαρά. Άρα... μισές δουλειές. Τι να το κάνω; Καλύτερα να φαίνομαι παρά να είμαι. Έτσι θα γίνω αποδεκτός και στην παρέα τους, και στην τελική μπορεί να μάθω και κάτι.

Αφού βγάζει νόημα. Η μαμά κοινωνία μου έμαθε πως αν θέλω να κάνω κάτι θα πρέπει να δείχνω διαφορετικός. Θα πρέπει να μην μοιάζω με αυτούς που τα δέχονται όλα. Δεν μου έμαθε όμως πως πρέπει να σκέφτομαι κιόλας. Και δεν θέλω να σκέφτομαι να σας πω την αλήθεια, γιατί είναι κουραστικό και με κάνει να στεναχωριέμαι. Αφού εμένα όλα καλά μου φαίνονται. Ό,τι θέλω, το έχω. Γιατί να τρέχω πίσω από αλλαγές. Και αν μετά χάσω τα δικά μου; Άπαπα... Μου φτάνει να υποκρίνομαι πως καταλαβαίνω και πως νοιάζομαι.

Έτσι είναι φίλοι μου. Σας το λέω. Όλα έτσι λειτουργούν σήμερα, και αν αδιαφορήσετε τότε θα βρεθείτε εκτός παιχνιδιού. Μην σκέφτεστε, δεν έχει σημασία τι είστε. Απλά προσέξτε πως θα φαίνεστε. Κάνω λάθος;


 

Labels: ,

Sunday, November 23, 2008

What is Life?

0 comments Posted by Stefanos Burbon at 4:06 AM


I promised I would be back soon! Haha!

Ok, this time the major question is...(I hope you're ready, it's a deep deep one)...
What is Life?

I keep wondering about this for a looooong time now, but I still haven't managed to get a complete answer. I am happy to say though, that through the people I meet and my personal experiences, I keep getting pieces of the puzzle that start forming the bigger picture.

So, is life all about what we know? Is it all about having a kick ass job, with a payment higher that the empire state building and a luxurious life that everybody else is jealous of? Is it about getting married, having children and growing old all happy and confident that you feel complete now that the family name will move on? Is it about partying 24/7 doing crazy stuff and having sex with random people that you will never see again? Maybe it is about doing something good for the society and brighten other people's lives... No?

The outcome of what I've learned so far is that there's no certain answer to this question. For each one of us the answer  is different. Of course there are some basic stuff that we all want or need. We all need people around us. A home maybe. Health over all. But the rest... It depends. Some people want risk, adventure, quest, while some others just need stability and safety. Can you call one of them crazy? Maybe, if you belong to the other side :-P. But seriously, not. That's life. The most supercomplicated thing along with love, and it is meant to be like that. Different.

I'm gonna tell you a short story. My housemate Karl in Malta asked me in one of our deep discussions a questions. Really simple, but really deep. Four words. "Are you really happy?". I answered "yes" spontaneously, but I didn't know why. Then I thought of it, and I told him "I'll give you three reasons. 1) I have all the parts of my body and I'm healthy. 2) I have a family that I love and that loves me. 3) I have a purpose". And it's true, even taking the first two for granted (which are not for many people, believe me), I still have a purpose. A dream to move towards to, something that drives all my efforts to something. Something I want to do for society. Small but still something. A heritage that will make a minor impact, but still an impact :-)

That is life for me. Purpose. Aiming towards something, and when you reach it, just aim for something bigger. And if it's not the whole, at least it's part of it. I'm sure I still have a lot to discover... 

I know, it sounds like a game. But for me, games are also part of it. Life makes up a lot of games to keep us occupied. And if you think of it, we should be grateful for it. How would life be without them? It would be so interesting I think. Maybe boring. 

Something else I noticed lately... I keep complaining sometimes for all the trouble I have with several stuff. Well lately I discovered that most of the times I create the trouble for a reason. I know! It sounds stupid, but it's true! When I look back, at the source of it, I am jumping into stuff that I am not sure I can handle, just to cause trouble to my every day life and make it interesting! Of course I'm not doing this with everything, don't get me wrong :-P 

Anyway, that was it! Totally spontaneous, and god, such a big post again. Sorry :-S
All that is left to say now is...

ENJOY LIFE! :-)

 

Labels: , , ,

A random update :-)

0 comments Posted by Stefanos Burbon at 3:53 AM

Yeah yeah I know!

I haven't written anything for quite some time, and during this time a bunch of things have happened! I went to Malta, came back, I'm back to university after 2 years etc etc etc...

I know, I should probably have mentioned something about how I feel for all of these, but I wanted to remind you (if there's any of you :-P) that this blog is to express random thoughts and not like a diary, so that's why I didn't :-)

Just for the sake of it, I will just mention a few headlines of those stuff hehehe...

Ok, Malta was great, my experience was amazing and I totally feel more grown up after it. It is not easy, but I completely recommend it. For those who think about living and working to another country for some time, JUST DO IT! (I'm not getting any credit from Nike for the slogan :-P). I made dozens of friends, had quite some challenges and a lot of fun! The overall experience was just AMAZING!

As for being back to the university, I feel really proud. Seriously. Not proud for being back, no. Proud cause I know now that I didn't invest (and I continue investing) those three years for nothing. Everything makes much more sense than before, and I can really understand now where each one of all the things we learn fits in this world (especially business). I am also happy, cause I know that for each class I attend, I am one tiny tiny step closer to my dream (which I know for sure now). Just tiny steps, but still steps :-)

That's all folks!
I'm coming soon with a super random post probably. Or a deep one... Who knows? :-)

Stef*

 

Tuesday, September 2, 2008

Another amazing video for those who love the world! (literally)

0 comments Posted by Stefanos Burbon at 1:59 AM

Check this out!
I am soooo jealous of this guy! DAMN! But, really, it's amazing!


Where the Hell is Matt? (2008) from Matthew Harding on Vimeo.

 

Labels: ,

Subscribe to: Posts (Atom)